Stadswandelingen zijn er in Londen legio. Ze voeren langs plaatsen waar Jack the Ripper toesloeg, de Beatles hun afscheidsconcert hielden en Oscar Wilde aan zijn oeuvre werkte….

MEER DAN aardappelpulp in zout water was het niet, maar als je geluk had, dreef er een kakkerlak of een kever in je soep. Zo had je toch nog een voedzame maaltijd.’ Na de pestepidemie, de grote brand van Londen en foto’s van verminkte prostituees is wandelgids Paul Mansfield aangeland bij verhalen over armoede. Allemaal onderdeel van een doorsnee Jack-the-Ripper-wandeling in de Engelse hoofdstad.

Voor een oude gaarkeuken aan het randje van de voormalig joodse wijk houdt hij zijn groepje wandelaars staande en wijst naar de gevel. ‘Soup kitchen for the jewish poor’ heeft iemand ooit in het natte cement gegrift, krullerig maar met zichtbaar onvaste hand. De weldoorvoede wandelaars, voornamelijk toeristen, kijken omhoog. Behalve de enkeling die een foto maakt, schuift iedereen zo dicht mogelijk naar elkaar toe. Op een stortvloed onsmakelijke feiten hadden ze min of meer gerekend, maar de waterkoude wind overvalt hen. Die rook in de tijd van Jack the Ripper naar bederf, weet Mansfield, en niet zo’n beetje ook. Open rioleringen eindigden in de Theems en de wind blies de stank vrijwel altijd naar East End, de wijk van immigranten, arbeiders en andere ongelukkigen. Wie het zich kon veroorloven, vestigde zich in West End. Eigenlijk is dat nog steeds zo, al is de stank verdwenen. Read More →