“Ik ben inmiddels zo geprogrammeerd dat ik ervan overtuigd ben dat ik geen man nodig heb, maar wat als ik er wel één wil,” is de hartekreet van de 30-jarige Claudette Silver in het zomernummer van het Amerikaanse Bust. Zij relativeert de leuke kanten van het zonder partner door het leven gaan (“Ik moet met één salaris dezelfde huur betalen en winternachten kunnen verdomd koud zijn”), en constateert de dubbele boodschap die alleenstaande vrouwen meekrijgen: aan de ene kant wordt je onafhankelijkheid opgehemeld, maar té alleenstaand en onafhankelijk zijn is ook weer niet goed.

Audrey Niffenegger hemelt het single zijn in hetzelfde themanummer juist op: het geeft haar de vrijheid om te denken, te doen en te zijn waar ze maar zin in heeft. “Niemand houdt me tegen als ik de hele nacht wil opblijven om stripboeken te lezen, acht dagen achter elkaar alleen maar kaastosti”s eet of naakt voor de droger dans terwijl ik wacht tot m”n favoriete zwarte spijkerbroek droog is.” Verder in dit nummer onder meer het relaas van een alleenstaande vrouw van bijna veertig die hunkert naar het moederschap, en een quiz die je ouwe-vrijstergehalte meet. Read More →

“Eindelijk een tijdschrift dat niet doet alsof we allemaal onnozele, naar seks hunkerende leeghoofden zijn van het type Bridget Jones,” zegt een lezeres over het nieuwe Engelse maandblad Aura, “nieuw tijdschrift voor volwassen vrouwen”. Het augustusnummer opent na drie advertentiepagina”s meteen met een prikkelende column. Daarin betoogt Helen Liddell (foto), minister in het kabinet Blair, dat Britse vrouwen de Europese Unie in hun armen zouden moeten sluiten, tegen de heersende publieke opinie in.

In de rubriek “relaties” een reportage over vrouwen en hun honden waar een doorsnee glossy zou schrijven over het vinden en aan zich binden van een man. Romanschrijfster Yvonne Roberts wijdt een essay aan de vervijf voudiging van het aantal plastisch-chirurgische ingrepen in het afgelopen decennium. Ze stelt de vraag waarom de man die drie jaar geleden zijn linkerbeen liet afzetten “zodat hij zich weer heel kon voelen” jaren moest zoeken naar een chirurg die de operatie wilde uitvoeren, terwijl vrouwen moeiteloos hun gezonde borsten kunnen laten “opblazen”. Read More →

In Groot-Brittannië wordt feminisme geassocieerd met mannenhatende vrouwen met harige benen. Dat zou kunnen verklaren waarom Britse lezeressen een tijdlang slechts konden kiezen uit titels in de trant van Good Housekeeping en Bella. Nu is er Sybil, een tweemaandelijks feministisch tijdschrift dat de leemte opvult die ontstond na het verdwijnen van de feministische bladen Spare Rib en Everywoman.

In het eerste nummer (maart/april) een interview met Natasha Walter, schrijfster van The New Feminism, een titel die vooral is gekozen om lezers te trekken. De 30-jarige “Britse Naomi Wolf” filosofeert dat girlpower feminisme is, alleen schattiger verpakt en daardoor meer acceptabel, vooral voor jonge vrouwen, ook het publiek waarop Walter mikt. Haar concept van feminisme gaat naar eigen zeggen terug naar de basis door vraagstukken over armoede en ongelijkwaardigheid onder de loep te nemen. Emancipatie is pas mogelijk als vrouwen economisch zelfstandig zijn en controle hebben in hun werksituatie, zegt Walter. Read More →